W Wąchocku dyskutowali o przedszkolu idealnym...

Poniedziałek, 11 Październik 2010

Dyskusję rozpoczęła wypowiedź Marii Płusy, wg której przedszkole idealnie dba o bezpieczeństwo dzieci, godziny pracy ma dostosowane do potrzeb rodziców, a grupy nie liczą więcej niż 15 osób. Każde dziecko powinno mieć zagwarantowane miejsce w przedszkolu. Pani Dorota Bzinkowska wskazała że przedszkole idealne powinno dawać możliwość organizacji zajęć dodatkowych, posiadać dobrą kadrę (w tym logopedę, psychologa) oraz zaplecze np. salą gimnastyczną czy plac zabaw. W idealnym przedszkolu szanowane są prawa dziecka i rodziców. Pani Ewa Szymańska uzupełniła powyższe podkreśleniem, że w przedszkolu dziecko powinno osiągnąć dojrzałość szkolną; istotne jest, aby wychwycić trudności, nieprawidłowości w rozwoju dzieci a ich deficyty nadrabiać, niwelować. W idealnym przedszkolu nauczyciele stosują metody aktywizacyjne, jednak bez odpowiednich pomocy dydaktycznych i w zbyt dużych grupach nie jest to do końca możliwe, duże znaczenie mają osoby wspomagające nauczyciela – np. psycholog.

Według kolejnej prelegentki, pani Urszuli Kwaśniewskiej, idealne przedszkole to takie, w którym dzieci są uśmiechnięte, a rodzice zadowoleni, zaś nauczyciele mają odpowiednie środki dydaktyczne do prowadzenia zajęć. W idealnym przedszkolu jest także sala do wypoczynku, gdzie dzieci mogą się wyciszyć i odpocząć. Pytając dzieci o to jak one wyobrażają sobie idealne przedszkole – odpowiedziały „takie w którym jest dużo zabawek i nie trzeba sprzątać”.

Kolejne pytanie dotyczyło tego jak powinna wyglądać współpraca rodziców z przedszkolem?

Jaka współpraca rodziców z przedszkolem?

Pani Urszula Kwaśniewska podkreśliła wagę wiadomości przekazywanych przez rodziców o dzieciach ich nauczycielom w przedszkolu – „rodzice stanowią kopalnie wiedzy na temat dziecka i trzeba koniecznie ich słuchać” – stwierdziła. Przedstawiła także swój innowacyjny na skalę krajową pomysł – doceniony 1 nagrodą w konkursie ogólnopolskim – polegający na współpracy nauczyciela z rodzicami za pomocą Internetu, gdzie rodzice wspólnie z dziećmi mają zadawane np. jedno zadanie tygodniowo do wykonania wspólnie, a następnie umieszczają odpowiedzi na blogu lub stronie www. Zaletą tej metody jest wspólna praca dziecka i rodziców. Poza tym, współpraca rodziców z przedszkolem nadal powinna polegać na organizacji zebrań z rodzicami, ale także na indywidualnej rozmowie nauczyciel-rodzic. Wg p. Ewy Szymańskiej istnieje konieczność stałej pedagogizacji rodziców, aby mieli świadomość i pomagali nauczycielowi wyłapywać objawy u dziecka np. problemy w mówieniu, zachowaniu.

Pani Dorota Bzinkowska zwróciła uwagę na to, że ważna jest szczera rozmowa rodziców z nauczycielem. Rolą nauczyciela, w przypadku stwierdzenia deficytów, jest zaproponowanie programu ich niwelacji. Wg Marii Płusy ważne są również pogadanki i podejście w myśl zasady „każde dziecko jest inne”, jednak najważniejsza jest miłość rodziców do dzieci plus wymagania oraz Konsekwencja w zachowaniu rodziców. Dziecko nie może bać się przedszkola, a między rodzicami a przedszkolem musi być zaufanie – to warunki skutecznej współpracy.

Wśród głosów publiczności - jako inne formy współpracy proponowano m.in. dyżury rodziców, zajęcia otwarte w przedszkolu z udziałem rodziców. Za jeden z najważniejszych problemów uznano brak czasu rodziców na zaangażowanie się w działalność przedszkola. Zaproponowano uzupełnienie programu p. Urszuli Kwaśniewskiej o panel komunikacyjny by rodzice mogli poprzez Internet uzyskać informacje o dziecku i toku pracy przedszkola. Ten pomysł wywołał mieszane reakcje prelegentów. Część uznała, że to dodatkowa, nieopłacana praca, część, że przekaz informacji poprzez Internet może być szybszy niż ustnie, i że to dodatkowa możliwość kontaktu.

Kolejne pytanie, stanowiące uzupełnienie poprzedniego, dotyczyło: „Czy rodzice przy tworzeniu programu zajęć przedszkolnych mogą decydować, doradzać, konsultować? Jak być powinno?”

Zdaniem p. Doroty Bzinkowskiej w przedszkolu w Wąchocku rodzice mają możliwość zapoznania się z treścią programów, mają wpływ na program profilaktyczny, gdyż to oni proponują jakie zadania w ramach tego programu są realizowane. Mają także decydujący wpływ na organizację zajęć dodatkowych np. rytmiki, języka angielskiego. Pani Maria Płusa zaproponowała, aby ustalić katalog spraw w których rodzice mają decydujący głos. Jarosław Samela – burmistrz Wąchocka, zwrócił uwagę, że samorząd ma obowiązek zapewnienia edukacji przedszkolnej 5-latkom przez 5 godzin dziennie, jeśli robi coś ponadto jest to tylko i wyłącznie dobra wola samorządu.

Po tym wyczerpaniu odpowiedzi na to pytanie nastąpiła 15 minutowa przerwa na poczęstunek znakomicie przygotowany przez szkolną stołówkę.

Jakie kryteria przyjęć?

W przypadku większej ilości chętnych jakie przyjąć kryteria przyjęć do przedszkola? – tak sformułowano kolejne z pytań. Pani Urszula Kwaśniewska podkreśliła, że ustawowo 6-latki mają obowiązek uczęszczania do przedszkola a 5-latki mają do tego prawo; zaś rozporządzenie określa kryteria przyjęć do przedszkoli: w pierwszej kolejności jest przyjmowane dziecko, które wychowywane jest samotnie przez jednego z rodziców, zwróciła uwagę na opinie Rzecznika Praw Dziecka, który w swym raporcie stwierdził, że takie kryteria jak: oboje rodziców pracuje, gdzie jest płacony podatek, itp. nie powinny być brane- wg Rzecznika - pod uwagę przy rekrutacji dzieci przedszkolnych. Pani Ewa Szymańska przedstawiła kryteria jakie obowiązują w jednej z wrocławskich placówek, gdzie określono ich kilka za każde przyznając punkty, dzieci z największą ich ilością dostają się do przedszkoli. Wg Rafała Brzozy, nie ma obiektywnych kryteriów przyjęć do przedszkoli, kryteria zależą od tego czy bardziej postawimy na solidaryzm (wówczas wspieramy biedniejsze rodziny) czy liberalizm (w którym odmówienie miejsca w przedszkolu rodzinom zasobniejszym nie powinno mieć miejsca gdyż byłoby to w istocie karanie za zaradność, pracowitość i talent).

Kolejnym problemem na który próbowali odpowiedzieć uczestnicy dyskusji brzmiał: „Albo kariera zawodowa albo dzieci – dylemat współczesnych kobiet. Czy przedszkole może rozwiązać ten problem?”

Dziecko czy kariera?

Zdaniem Rafała Graczkowskiego kobiety mają trudny dylemat, czy zdecydować się na założenie lub powiększenie rodziny, czy wybrać karierę zawodową; wg niego kobiety mające stabilność zatrudnienia np. w administracji publicznej, łatwiej i częściej podejmują decyzję o urodzeniu dziecka niż osoby zatrudnione w firmach prywatnych, gdzie zdarza się zwalnianie kobiet po urlopach wychowawczych, lub wymaga na etapie rekrutacji żądają oświadczeń, że kobieta w jakimś czasie nie planuje urodzić dziecka.

Pani Dorota Janas zwróciła uwagę, na to, że coraz bardziej popularny model 2+1 wynika często nie z przyczyn materialnych ale wygodnictwa rodziców, którzy mając jedno dziecko uważają się za spełnionych rodziców.

Poruszono także temat przedszkoli 24 godzinnych – czy rzeczywiście stanowią antidotum dla rodzica? Pan Tomasz Szczykutowicz zacytował artykuł o krajach, w których edukacja przedszkolna uchodzi powszechnie za najlepszą na świecie np. Portugalii, Nowej Zelandii, a gdzie odchodzą od modelu przedszkoli 24 godzinnych, rodzice zostali zobowiązani do podpisania oświadczenia, że mają świadomość, że pozostawianie dzieci w przedszkolu na tak długo powoduje większą możliwość wystąpienia u dzieci nieprawidłowości. Moderator zwrócił uwagę, że we wspomnianych krajach chodzi o pozostawianie dzieci w przedszkolu na dobę lub dłużej; polskie przedszkola 24-godzinne, odmiennie, przyjmują dzieci o każdej prze doby leczy tylko na 8 – 9 godzin. Taki system umożliwia roztoczenie opieki nad dziećmi rodziców zatrudnionych w systemie zmianowym, dyżurowym lub o zmiennym czasie pracy.

Jakie są granice między wychowaniem a indoktrynacją?

Czego może dotyczyć wychowanie tak, by nie stało się indoktrynacją (polityczną, ideologiczną, religijną, światopoglądową, etyczną, estetyczną)? – to ostatnie z pytań podczas debaty.

Zdaniem Rafała Brzozy nie ma wychowania bez indoktrynacji, zawsze jakaś indoktrynacja jest. Także w opinii T. Szczyktowicza trudno jest wytyczyć granicę między wychowaniem a indoktrynacją. W dyskusji poruszono także ustawowe prawo rodziców do samodzielnego podejmowania decyzji np. czy ich dziecko uczęszcza na religię czy też nie. T. Rogaliński zwrócił uwagę na to, że nie wszędzie jest to respektowane. Pani Dorota Janas zacytowała przepis mówiący, że o uczestnictwie w zajęciach dodatkowych decydują rodzice. Publiczność omówiła interpretację zgadzając się, że szkoła czy przedszkole może wystąpić z propozycją zorganizowania zajęć ale to rodzice powinni sporządzić listę dzieci uczęszczających na zajęcia. Sytuacja odwrotna, tj praktyka sporządzania listy dzieci których rodzice nie zgadzają się na ich uczestnictwo w zajęciach dodatkowych jest niezgodna z obowiązującym prawem acz nagminnie stosowana.